Święci są dla nas jak gwiazdy, które kiedyś wskazywały drogę do portu marynarzom. My również potrzebujemy sprawdzonych przewodników, przemierzając wzburzone morze naszego życia. Dla św. Johna Henriego Newmana taką gwiazdą wskazującą drogę do nieba był św. Filip Neri (1515-1595). Oto jak pisze o jego pokorze:

Bernard Franciszek de Hoyos urodził się 21 sierpnia 1711 roku w Torrelobatón (prowincja Valladolid) w samym sercu Starej Kastylii. Był synem Manuela de Hoyos i Franciszki de Seña.

Jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Jezusa: „Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś”. Lecz On rzekł: „Owszem, ale przecież błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”. Ewangelia według św. Łukasza 11, 27–28

Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. Ewangelia według św. Łukasza 2, 36-38

To drzewo jest dla mnie wiecznym zbawieniem, nim się karmię, nim się żywię. Zakorzeniam się w jego korzeniach, rozprzestrzeniam się w jego gałęziach, obmywam się jego rosą, a jego duch karmi mnie i ożywia jak powiew wiatru.